O godz. 6.00 rano, po modlitwie przy krzyżu, grupa pielgrzymów z naszej parafii ,wyruszyła do niezwykłego miejsca- do sanktuarium Matki Bożej Bolesnej do Lichenia. Sanktuarium licheńskie to miejsce ważne dla wielu ludzi. Swoją magią i potrzebą spotkania z Matką Bożą przyciąga pątników z Polski i nie tylko. Sanktuarium to objawienia Matki Bożej : w 1813 roku pod Lipskiem i w 1850 roku w lesie Grąblińskim.
To ponad półtora wieku modlitw milionów ludzi przed wizerunkiem Licheńskiej Pani.
Bazylika licheńska została zbudowana w ciągu dziesięciu lat (1994-2004) w szczerym polu. Jest największym kościołem w Polsce. W ołtarzu głównym znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Licheńskiej. Ikona przedstawia Bolesną Matkę w koronie na głowie, tulącą do serca białego orła – tak jak miało to miejsce w czasie objawień. „Niewiasto, oto syn Twój”, „oto Matka twoja” – te słowa, które umierający Chrystus skierował do Maryi i do swojego ucznia Jana (które kieruje również dzisiaj do każdej i każdego z nas) często można usłyszeć w bazylice. Licheńska Pani przyszła z nieba ponad półtora wieku temu, aby przypomnieć, co jest w życiu najważniejsze. Również dziś – tak jak kiedyś, na weselu w Kanie – mówi do nas: „zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie Mój Syn”. Spod małego kościoła wyjechały dwa busy- razem 23 osoby z ks. Proboszczem Stefanem. Drogą towarzyszyła nam modlitwa- Godzinki ku czci Matki Bożej, śpiew pieśni. Każdy miał swoje intencje , które chciał polecić Maryi. Również modliliśmy się za całą parafię. Do Lichenia przybyliśmy około godziny 10.30. W oczekiwaniu na Eucharystię mogliśmy podziwiać ten piękny obiekt. 15 minut przed godz. 12.00 rozpoczęły się powitania grup pielgrzymkowych. Wśród innych grup została przez Księzy Marianów powitana i nasza grupa z parafii Św. Barbary w Walimiu. O 12.00 rozpoczęła się Msza Święta – nasz ks. Proboszcz wraz z innymi księżmi odprawiał przy ołtarzu głównym Mszę Świętą w intencji parafii i naszych próśb. Było ponad 20 kapłanów którzy przybyli tutaj wraz ze swoimi grupkami z całej Polski.
Po skończonej Mszy Św. przy fanfarach było zasłonięcie łaskami słynącego obrazu. Potem nasza grupa udała się na Golgotę aby przeżyć nabożeństwo Drogi Krzyżowej. Pod przewodnictwem ks. Proboszcza prowadziliśmy rozważania. Ostatnią stacją Drogi Krzyżowej, wzniesionej z kamieni przynoszonych przez pątników i przywiezionych z Ziemi Świętej, jest scena Golgoty- Jezus na krzyżu a obok niego Jego Matka Maryja i Św. Jan. Po Drodze Krzyżowej mieliśmy chwile czasu by się posilić i kupić pamiątki.
Następnie udaliśmy się do lasu Grąblińskiego, gdzie znajduje się kaplica z kamieniem Matki Bożej. Do kamienia z odciśniętymi stopami Matki Bożej idzie się na kolanach ze swoimi prośbami. Również w lesie Grąblińskim znajdują się Dróżki Różańcowe. Nasza grupa przeszła w modlitwie różańcowej dróżki światła. Modliliśmy się różańcem polecając Kościół Święty, w drugim dziesiątku Ojczyznę, w trzecim prośby powierzone nam przez innych, w czwartym nasze własne intencje a w piątym za zmarłych. Około godz. 17.00 udaliśmy się w drogę powrotną do domu modląc się i śpiewając pieśni. Na miejsce przybyliśmy po 21.00 . Był to wspaniały czas doświadczenia wspólnoty i ożywienia wiary.
