Fragment Ewangelii niedzielnej mówi o wyznaniu wiary Jana Chrzciciela w Bóstwo Jezusa Chrystusa. Jan Chrzciciel wskazuje na Jezusa jako na Zbawiciela, który przyszedł zbawić człowieka i świat. „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” . Wyznanie to czyni z proroka drogowskaz wskazujący drogę innym. Po jego słowach: „Oto Baranek Boży”, na drugi dzień, dwaj uczniowie Chrzciciela – Jan oraz brat Szymona Piotra, Andrzej – opuścili go i powędrowali za Jezusem. To publiczne wyznanie wiary Jana Chrzciciela ukazało im drogę do Zbawiciela. Jan Chrzciciel, który przygotowywał drogi dla Pana, sam też musiał długo przygotowywać się na spotkanie z Nim. Pościł, umartwiał się, by w końcu umieć rozpoznać w Jezusie Mesjasza, Baranka Bożego. Ta chwila stała się ukoronowaniem całego jego życia. I my podczas każdej Eucharystii słyszymy słowa „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata”. Patrzymy na Hostię, wiedząc, że to Jezus. Obyśmy umieli sercem zobaczyć i rozpoznać w Nim naszego jedynego Pana i Zbawiciela.
Otrzymaliśmy wiarę nie po to, by oświecała jedynie nasze serca, ale świat! To oświecanie świata dokonuje się często przez publiczne wyznanie wiary. Jan Chrzciciel rzekł: Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym.
Patrząc dziś na św. Jana Chrzciciela, pomyślmy o naszym osobistym świadectwie! Wymaga ono od każdego poświęcenia i jednoznacznego wyboru. Wymaga także aktywności w szukaniu okazji do ukazywania prawdziwych wartości.
